چطور شهابسنگ پيدا کنيم؟

تصورش را بکنيد: در حال قدم زدن غرق در افکار خود و خسته از ناهمواری راه ، سنگها را به اين سو و  

آن سو پرتاب می کنيد. شايد آن سنگ به ظاهر بی ارزش، گوهری باشد گرانبها که خود را به شما

رسانيده است.

وقتی تکه سنگی که وارد جو می شود آنقدر بزرگ باشد که تمام آن در اثر اصطکاک نسوزد، بخشی از 

آن به زمين می رسد و به صورت سنگی سوخته به نظر می آيد که به آن «شهابسنگ» گفته می

شود.اين اجرام تاريخ منظومه شمسی را به همرا خود دارند. شهاب سنگها برحسب ترکيبشان به سه

دسته آهنی،سنگی و آهنی-سنگی تقسيم بندی می شوند. به دليل اهميت علمی آنها،يکی از 

فعاليت های منجمان آماتور پيداکردن شهاب سنگهاست.شهاب سنگها آنقدر باارزش هستندکه قيمت

بعضی از آنها(نوع ماه يا مريخی) از طلای خالص هم وزن خود بيشتر است. يافتن شهاب سنگهای

سنگی مشکلتر است زيرا خيلی شبيه به سنگهای زمينی هستند. نوع آهنی-سنگی نيز کمياب می

باشد،در آنها سنگ و فلز با هم مخلوط شده اند. شهاب سنگهای آهنی عمدتا" از آهن ونيکل تشکيل

شده اند،بسيار کم در معرض هوازدگی قرار می گيرند.بنابراين احتمال پيداکردنشان بيشتر است.برای

شهابسنگ فرقی نمی کند که درکجا سقوط کند و احتمال فرود آنها در هرکجای کره زمين يکسان

است.گفته می شود که در هر کيلومتر مربع از سطح زمين در هر ميليون سال ،حداقل يک شهابسنگ

سقوط می کند. اما جستحوگران به نکاتی توجه می کنند تا اين شانس را افزايش دهند. شهابسنگها

(به خصوص نوع آهنی ) به دليل سوختن سياه و براق هستند. جستجو گران مناطقی را برای اين کار

انتخاب می کنند که کمتر دچار تحولات شده باشد وزمين آن دارای سطحی روشن و خالی از سنگهای

سياه زمينی باشد.

چون در اين صورت احتمال رخ نمايی شهاب سنگ زياد است. به همين دليل بسياری از کشفها در  

قطب جنوب انجام شده است. در اين مناطق جستجوگران حرفه ای با کمک چرخبال در ارتفاع پايين  

پرواز می کنندو با دوربين های خود سطح يخها را نظاره می کنند تا سنگ سياهی را ببينند.

پس يکی از مهمترين شرايط يک شهاب سنگ ، سياه بودن است.سپس بايد آن را بررسی کرد.چون

شهاب سنگ دچار سوختگی شديد شده است معمولا" دارای لبه تيز و برنده نيست.اگر در سطح آن   

آثار سوختگی و حفره های ناشی از آن باشد، احتمال بيشتر می شود. در مقايسه با سنگهای

زمينی،اين اجرام آسمانی کمتر دچار زنگ و هوازدگی می شوند و می توان در نگاه اول به اين تفاوت

ظاهری پی برد. معمولا" شهاب سنگها چگال تر از سنگهای مشابه زمينی هستند. بيشتر شهابسنگها

(مخصوصا" نوع آهنی) دارای خواص مغناطيسی هستند بنابراين هميشه با خود يک آهن ربا داشته

باشيد. اگر سنگی که شما پيدا کرديد خواص ذکر شده را داشته باشد، احتمالا" شهاب سنگ است  

ولی نظر قطعی را آزمايشهای دقيق نمونه برداری و طيف سنجی می تواند اعلام کند. اگر سنگ شما   

از اين آزمايشات سربلند بيرون آمد آنگاه شما گنجينه ای گرانبها داريد که پس از ميلياردها سال و 

 پيمودن ميليونها کيلومتر به دستتان رسيده است.